THE MAKER’S WORK｜紀州本庄うめよし
梅を見て、今日を決める
紀州本庄うめよし、畑から始まる梅酒づくり
「あと一日待つか、今日採るか」
和歌山県みなべ町に本社を置き、梅を育て、梅干しと梅酒を造る紀州本庄うめよし。代表取締役の山西善信さんは、書面取材で、梅酒づくりに欠かせない判断をこう表した。
同じ木になった実でも、熟し方はそろわない。色や艶、触れたときの柔らかさ、香りを確かめ、収穫する日を決める。その後も、いつ、どのような状態で仕込むかを考える。
梅農家が梅酒を造る意味は、原料を自分で育てていることだけなのだろうか。山西さんの話をたどると、畑で身につけた判断が、仕込みの仕事にも、人との付き合いにもつながっていることが分かる。
動画で見る｜梅を見て、今日を決める
1｜同じ木の実にも、違う時間がある
収穫期の朝、山西さんは畑で梅の実の状態を確かめる。南高梅の実がまだ青く硬ければ、もう少し待つ。黄色みや艶が出てきた実を見て、今日採ったほうがよいと判断することもある。
「今日はこの木を採ろう」「この木はもう少し置いておこう」。そうした判断には、長く梅を見てきた経験が関わっている。今の状態だけでなく、この後どう熟していくかまで考える必要があるからだ。
うめよしでは、100年以上前に祖先の良吉が始めた梅栽培を、梅干しの加工、そして梅酒づくりへと広げてきた。土をつくり、剪定をし、草を刈る。一年かけて育てた梅も、収穫の日を決めたところで仕事が終わるわけではない。
採った後も実の状態は変わる。山西さんは、収穫した梅をできるだけ早く仕込む一方、露茜（つゆあかね）という品種については、収穫後にさらに熟させる「追熟」の加減も見極めると説明する。品種が違えば、仕込みまでの判断も変わる。
梅を育てる仕事と梅酒を造る仕事は、この「今、どう扱うか」という判断でつながっている。
2｜家庭で漬けていた梅酒を、造る仕事へ
梅酒づくりの始まりは、山西さんの母が趣味で長年漬けていた自家製梅酒だった。当初、家族はそれを事業にするつもりではなかったという。
きっかけは2005年のテレビ取材だった。父は自分たちの梅で造った梅酒を事業にできないかと考え、翌日には必要な手続きを調べ始めた。
ただ、梅干しを造ってきた経験があっても、すぐに酒類の製造を始められるわけではない。免許の取得が必要だった。まず他社の梅酒を扱いながら学び、自分たちで造る機会を待った。
やがて、地域の梅を使った梅酒づくりを後押しする、みなべ町の梅酒特区ができた。説明会に参加し、申請の準備を進め、うめよしは2009年4月にリキュールの製造免許を取得した。山西さんによれば、その年の6月に梅酒の仕込みを始めた。
畑の梅を加工してきた家族が、新しく酒を造る仕事を始める。原料への経験はそのまま生かせても、制度や手続きは一つずつ学ばなければならなかった。
3｜手作業を残すのは、昔からの習慣だからではない
梅酒を造れるようになった後も、山西さんは仕事の進め方を選んできた。例えば、仕込んだ梅酒をこして整える、ろ過の工程だ。
ろ過を助ける加工助剤を使えば、もっと短時間で処理できる。しかし、うめよしではそれを使わず、時間をかけて手作業で少しずつろ過していると山西さんは話す。
正直、手間もかかりますし、効率はよくありません。
残したいと考えているのは、梅の味や香りだ。透明に整えることだけを目標にせず、育ててきた梅をどう仕上げるかを重視している。
収穫の時期には、畑の仕事と選別、仕込みが重なる。まとめて処理すれば仕事を進めやすくなる。それでも山西さんは、自分たちがよいと判断した梅の状態を、作業の都合だけで変えたくないという。
でも、私は「たくさん作ること」よりも、「自分たちが納得できるものを作ること」を選びました。
手をかける分、同じ時間に造れる量には限りがある。山西さんは、それを悪いことだとは考えていないという。
昔からの方法を残すこと自体が目的なのではない。梅の状態を見て、自分たちが納得できる方法を選んだ結果、人の手を残している工程がある。畑での判断は、ここでも続いている。
4｜京都の酒蔵との出会いから、「縁」が生まれた
日本酒をベースにした梅酒を造ろうと考えたとき、山西さんは、どこの酒を使うかを決めきれずにいた。そこで出会ったのが、京都の日本酒蔵、佐々木酒造の社長だった。
山西さんによれば、佐々木社長との話の中で出たのは、仕入れる梅の状態が毎回異なる中で、梅酒の仕上がりをそろえる難しさだった。
山西さんはそこで、うめよしで梅酒を造らせてほしいと申し出た。どんな実を育て、いつ採り、どの状態で仕込むか。梅農家であり、梅干しの加工もしてきたうめよしなら、その判断まで担えると考えた。
佐々木酒造の日本酒と、うめよしの南高梅を使って試作を進めた。日本酒を造る側と、梅を育てて加工する側。それぞれの仕事を合わせたことが、縁 梅酒（ENISHI Umeshu）の始まりになった。
「縁」という名前は、この出会いに由来する。日本酒を使った梅酒を造りたいと考えていた時期に、人と出会い、一緒に商品をつくることになった。その経緯を、山西さんは名前に込めた。
梅を自分で育てることの意味が、ここではもう少し具体的になる。原料を用意するだけでなく、その実をいつ採り、どの状態で仕込むかまで引き受けられる。それが、別の造り手と仕事をする際にも生きている。
5｜梅干しから続いていた、海の向こうとの付き合い
人とのつながりは、海外での仕事にも関わっている。うめよしは、梅酒を造る前から梅干しをアメリカに輸出していた。ハワイには、長く付き合いのある取引先があった。
梅酒の事業を始めたとき、山西さんはその取引先に相談した。応援するという言葉をもらい、輸入業者も紹介してもらったという。
製品を造っただけでは、海外との仕事は始まらない。輸出の手続きを進め、現地で扱う人とつながる必要がある。梅干しの仕事で築いてきた付き合いが、梅酒を海外へ届ける際にも助けになった。
長くお付き合いしてきた方との信頼が、次の挑戦を支えてくれた。
梅酒の海外展開は、梅干しの取引で続いてきた付き合いから始まった。以前からの仕事を通じて相談できる相手がいたことが、次の挑戦につながった。
6｜会長から受け継いだ言葉を、自分の仕事で確かめる
うめよしの会長からは、細かく指図されるより、自分で考えてやりたいことをするようにと言われてきた。一方で、繰り返し伝えられた言葉がある。
人を裏切らないようにしなさい。人には助けてもらったら、自分も人を助けなさい。そして、義理を大切にしなさい
海外での仕事を振り返ると、山西さんはその言葉を実感する。困ったときに相談でき、次の人を紹介してもらえる関係は、一度の商談だけでできるものではない。
今は、「自分はいつまで海外営業をできるんだろう」と考えることもあるという。移動にも、現地での仕事にも、体力と時間が要る。それでも、これまでの付き合いを大切にしながら、自分で足を運んで伝えたいと話す。
畑では、今日採るか、もう一日待つかを決める。ろ過では、人の手を残すことを選ぶ。遠くの取引先には、自分で会いに行って伝えようとする。
うめよしの梅酒づくりをたどると、完成した製品の前に、こうした仕事があることに気づく。山西さんが受け継いでいるのは、梅を育てる技術だけではない。自分で判断することと、その判断を支えてくれる人との付き合いでもある。
THE MAKER’S WORK｜UMEYOSHI
Watching the Ume, Making Today’s Decisions
Umeyoshi’s Umeshu-Making Begins in the Orchard
“Wait another day, or harvest today?”
Based in Minabe, Wakayama Prefecture, Umeyoshi grows ume and makes umeboshi, or salt-preserved ume, and umeshu, an ume liqueur. In a written interview, its president, Yamanishi (山西善信), used these words to describe a decision central to making umeshu.
Even fruit on the same tree does not ripen at the same pace. Yamanishi checks its colour and sheen, how soft it feels, and its aroma before deciding when to harvest. After that, they still have to consider when to begin preparation and what condition the fruit should be in.
Is growing their own ingredients the only reason it matters that an ume farmer makes umeshu? Following Yamanishi’s account, we find that the judgement learned in the orchard carries through into production and into working relationships.
Watch｜Decisions from the Orchard
1｜Fruit on the Same Tree Ripens in Its Own Time
On mornings during the harvest season, Yamanishi checks the fruit in the orchard. If the Nanko ume is still green and firm, they wait a little longer. When the fruit begins to turn yellow and develop a sheen, they may decide that it should be harvested that day.
“Let’s harvest this tree today.” “Let’s leave this one a little longer.” Such decisions draw on years of observing ume. That is because the decision involves not only the fruit’s condition now, but also how it will ripen from here.
At Umeyoshi, ume cultivation begun more than a century ago by an ancestor named 良吉 has grown to include umeboshi processing and, later, umeshu-making. Preparing the soil, pruning, cutting the grass: after a year of tending the fruit, the work does not end with deciding its harvest date.
The fruit continues to change after picking. Yamanishi explains that while they begin preparation as soon as possible after harvesting, they also judge how far to let a variety called Tsuyuakane ripen after picking. Different varieties call for different decisions before preparation begins.
Growing ume and making umeshu are connected by this judgement: how should the fruit be handled now?
2｜From Homemade Umeshu to a Production Business
Umeshu-making began with the homemade umeshu that Yamanishi’s mother had prepared as a hobby for many years. At first, Yamanishi says, the family had no intention of making it a business.
The turning point was television coverage in 2005. Yamanishi’s father began to consider whether umeshu made from their own ume could become a business. The following day, Yamanishi’s father began looking into the necessary procedures.
Experience in making umeboshi did not mean they could immediately start producing alcohol. A licence was required. They first learned by handling other companies’ umeshu, while waiting for the opportunity to produce their own.
A special umeshu zone was later created in Minabe to support production using local ume. Umeyoshi attended an information session, prepared its application, and obtained a liqueur production licence in April 2009. According to Yamanishi, they began umeshu preparation that June.
A family that had processed ume from its orchards was starting a new line of work: making alcohol. Their experience with the fruit remained useful, but they had to learn the systems and procedures one by one.
3｜Handwork Remains, but Not Because It Has Always Been Done That Way
Even after they could produce umeshu, Yamanishi continued to choose how the work should be done. One example is filtration, the step in which the prepared umeshu is strained and clarified.
Processing aids that assist filtration could shorten the work. Yamanishi says that Umeyoshi does not use them, instead taking time to filter the umeshu little by little by hand.
To be honest, it takes work, and it is not efficient.
What they want to retain is the ume’s flavour and aroma. Rather than making clarity the only goal, they focus on how to finish the ume they have grown.
During harvest, orchard work, sorting and preparation overlap. Processing everything together would make it easier to get the work done. Even so, Yamanishi says they do not want the demands of the schedule alone to change the condition of the fruit they have judged suitable.
But I chose “making something we are satisfied with” over “making a lot.”
The handwork limits how much they can make in the same amount of time. Yamanishi says they do not see that as a bad thing.
Preserving an old method is not the purpose in itself. They look at the fruit and choose methods they are satisfied with; as a result, some steps still rely on people’s hands. The judgement exercised in the orchard continues here too.
4｜An Encounter with a Kyoto Sake Brewery Led to ENISHI
When Yamanishi considered making a sake-based umeshu, they had not yet decided whose sake to use. Then they met the president of Sasaki Shuzo, a sake brewery in Kyoto.
According to Yamanishi, what came up in conversation with Sasaki Shuzo’s president was the difficulty of producing a consistent umeshu when the condition of purchased ume differs each time.
Yamanishi then asked to be allowed to make the umeshu at Umeyoshi. Which fruit to grow, when to pick it, and what condition it should be in when preparation begins: Yamanishi felt that Umeyoshi, as an ume farmer with experience in umeboshi processing, could take responsibility for these decisions too.
They developed trial batches using sake from Sasaki Shuzo and Nanko ume from Umeyoshi. Bringing together the work of the sake producer and the ume grower and processor marked the beginning of ENISHI Umeshu (縁 梅酒).
The name ENISHI, meaning a connection or bond, comes from this encounter. At a time when Yamanishi wanted to make a sake-based umeshu, an encounter led to developing a product together. Yamanishi reflected that history in the name.
Here, the significance of growing their own ume becomes more specific. They can do more than supply the ingredients: they can take responsibility for when the fruit is picked and its condition when preparation begins. That ability also matters when working with another producer.
5｜Relationships Overseas Began with Umeboshi
Personal connections also played a part in the company’s overseas work. Umeyoshi had exported umeboshi to the United States before it began making umeshu. It had a long-standing business partner in Hawaii.
When the umeshu business started, Yamanishi consulted that partner. Yamanishi says the partner offered support and introduced an importer.
Making a product alone does not start an overseas business relationship. Export procedures have to be completed, and connections made with the people who will handle it locally. Relationships built through umeboshi helped when bringing umeshu overseas too.
The trust built with people we had worked with for many years supported our next challenge.
Umeyoshi’s overseas expansion in umeshu began with relationships sustained through umeboshi trading. Having people Yamanishi could consult through earlier work led to the next challenge.
6｜Words Passed Down by the Chairman, Confirmed in Yamanishi’s Own Work
Rather than giving detailed instructions, Umeyoshi’s chairman encouraged Yamanishi to think independently and do what they wanted to do. At the same time, there were words Yamanishi was told again and again.
Do not betray people. When someone helps you, help others in turn. And honour your obligations to others.
Looking back on their overseas work, Yamanishi feels the meaning of those words. Relationships in which they can seek advice when difficulties arise and be introduced to someone new are not built in a single business meeting.
These days, Yamanishi says, they sometimes wonder, “How long will I be able to keep doing overseas sales work?” Travel and work on the ground both take physical stamina and time. Still, Yamanishi says they want to value the relationships built so far and go in person to explain their work.
In the orchard, Yamanishi decides whether to pick today or wait another day. In filtration, they choose to retain handwork. Yamanishi also tries to visit distant business partners in person to explain the work.
Following Umeyoshi’s umeshu-making reveals the work that comes before the finished product. What Yamanishi has inherited is not only the skill of growing ume. It is also the practice of making their own judgements, and the relationships with people who support those decisions.
THE MAKER’S WORK｜UMEYOSHI
ดูผลบ๊วย แล้วตัดสินใจสำหรับวันนี้
การทำอุเมะชูของ Umeyoshi ที่เริ่มจากสวน
“รออีกหนึ่งวัน หรือเก็บวันนี้”
Umeyoshi มีสำนักงานใหญ่ในเมืองมินาเบะ จังหวัดวากายามะ ปลูกบ๊วยและทำทั้งอุเมะโบชิหรือบ๊วยดองเค็ม และอุเมะชูหรือเหล้าบ๊วย ในการสัมภาษณ์เป็นลายลักษณ์อักษร คุณยามานิชิ (山西善信) กรรมการผู้จัดการ อธิบายการตัดสินใจที่ขาดไม่ได้ในการทำอุเมะชูด้วยคำเหล่านี้
แม้เป็นผลบนต้นเดียวกัน ก็ไม่ได้สุกพร้อมกัน เขาตรวจดูสีและความมันวาว สัมผัสความนุ่ม และดมกลิ่น ก่อนตัดสินใจว่าจะเก็บเมื่อใด หลังจากนั้นยังต้องคิดต่อว่าจะเริ่มเตรียมเพื่อทำอุเมะชูเมื่อใด และในสภาพผลแบบไหน
ความหมายของการที่เกษตรกรผู้ปลูกบ๊วยทำอุเมะชูเอง อยู่เพียงแค่การปลูกวัตถุดิบเองหรือไม่ เมื่อติดตามเรื่องเล่าของคุณยามานิชิ จะเห็นว่าการใช้วิจารณญาณที่เรียนรู้จากสวน เชื่อมต่อไปถึงงานเตรียมเพื่อผลิตและความสัมพันธ์กับผู้คน
ชมวิดีโอ｜การตัดสินใจจากสวนบ๊วย
1｜ผลบนต้นเดียวกัน ก็มีจังหวะสุกต่างกัน
ในช่วงเช้าของฤดูเก็บเกี่ยว คุณยามานิชิตรวจดูสภาพผลบ๊วยในสวน หากบ๊วยพันธุ์นันโกยังเขียวและแข็ง เขาจะรออีกหน่อย เมื่อเห็นผลเริ่มมีสีเหลืองและความมันวาว บางครั้งเขาก็ตัดสินใจว่าควรเก็บในวันนั้น
“วันนี้เก็บต้นนี้กัน” “ต้นนี้ปล่อยไว้อีกหน่อย” การตัดสินใจเช่นนี้อาศัยประสบการณ์ที่เฝ้าดูบ๊วยมาเป็นเวลานาน เพราะต้องคิดทั้งสภาพในตอนนี้และการสุกที่จะเกิดขึ้นต่อจากนี้
Umeyoshi ต่อยอดการปลูกบ๊วยที่บรรพบุรุษชื่อ 良吉 เริ่มไว้เมื่อกว่าร้อยปีก่อน ไปสู่งานแปรรูปอุเมะโบชิและต่อมาคือการทำอุเมะชู เตรียมดิน ตัดแต่งกิ่ง ตัดหญ้า แม้ดูแลผลบ๊วยมาตลอดปี งานก็ยังไม่จบลงเพียงแค่ตัดสินใจเลือกวันเก็บเกี่ยว
หลังเก็บแล้ว สภาพของผลยังเปลี่ยนต่อไป คุณยามานิชิอธิบายว่าเขาเริ่มเตรียมบ๊วยเพื่อทำอุเมะชูให้เร็วที่สุดเท่าที่ทำได้หลังเก็บ ขณะเดียวกัน สำหรับพันธุ์ทสึยุอากาเนะ เขายังต้องประเมินว่าจะปล่อยให้ผลสุกต่อหลังเก็บมากเพียงใด เมื่อพันธุ์ต่างกัน การตัดสินใจก่อนเริ่มเตรียมก็แตกต่างกัน
งานปลูกบ๊วยและงานทำอุเมะชูเชื่อมกันด้วยการตัดสินใจว่า “ตอนนี้ควรจัดการกับผลอย่างไร”
2｜จากอุเมะชูที่ทำในบ้าน สู่งานผลิตเป็นธุรกิจ
จุดเริ่มต้นของการทำอุเมะชูมาจากอุเมะชูโฮมเมดที่แม่ของคุณยามานิชิทำเป็นงานอดิเรกมานาน เขาเล่าว่าในตอนแรก ครอบครัวไม่ได้ตั้งใจจะทำเป็นธุรกิจ
จุดเปลี่ยนคือการถ่ายทำของรายการโทรทัศน์ในปี 2005 พ่อเริ่มคิดว่าจะทำอุเมะชูจากบ๊วยของครอบครัวเป็นธุรกิจได้หรือไม่ และในวันรุ่งขึ้นก็เริ่มหาข้อมูลเกี่ยวกับขั้นตอนที่จำเป็น
แม้มีประสบการณ์ทำอุเมะโบชิ ก็ไม่ได้หมายความว่าจะเริ่มผลิตเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ได้ทันที จำเป็นต้องได้รับใบอนุญาตก่อน เริ่มแรก ครอบครัวเรียนรู้ผ่านการจำหน่ายอุเมะชูของบริษัทอื่น ระหว่างรอโอกาสที่จะผลิตเอง
ต่อมา เมืองมินาเบะมีเขตพิเศษที่สนับสนุนการทำอุเมะชูด้วยบ๊วยในท้องถิ่น Umeyoshi เข้าร่วมการประชุมชี้แจง เตรียมยื่นคำขอ และได้รับใบอนุญาตผลิตลิเคียวร์ในเดือนเมษายน 2009 คุณยามานิชิระบุว่าเริ่มเตรียมบ๊วยเพื่อทำอุเมะชูในเดือนมิถุนายนของปีนั้น
ครอบครัวที่เคยแปรรูปบ๊วยจากสวนกำลังเริ่มงานใหม่ คือการผลิตเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ ประสบการณ์กับวัตถุดิบยังนำมาใช้ได้ แต่กฎระเบียบและขั้นตอนต่าง ๆ ต้องเรียนรู้ทีละอย่าง
3｜เก็บงานมือไว้ ไม่ใช่เพราะทำกันมาแต่เดิม
หลังจากเริ่มผลิตอุเมะชูได้แล้ว คุณยามานิชิยังคงเลือกวิธีดำเนินงาน ตัวอย่างหนึ่งคือขั้นตอนการกรองอุเมะชูที่เตรียมไว้ให้ได้สภาพที่ต้องการ
หากใช้สารช่วยในกระบวนการกรอง ก็จะทำได้ในเวลาสั้นกว่านี้ แต่คุณยามานิชิบอกว่า Umeyoshi ไม่ใช้สารเหล่านี้ และใช้เวลาค่อย ๆ กรองด้วยมือทีละน้อย
พูดตามตรง งานนี้ใช้แรงและเวลา และประสิทธิภาพก็ไม่ดีนัก
สิ่งที่เขาต้องการคงไว้คือรสและกลิ่นของบ๊วย ไม่ได้ตั้งเป้าเพียงทำให้ใส แต่ให้ความสำคัญกับว่าจะทำบ๊วยที่ดูแลมาให้เป็นผลิตภัณฑ์อย่างไร
ในช่วงเก็บเกี่ยว งานในสวน การคัดผล และการเตรียมเพื่อผลิตเกิดขึ้นพร้อมกัน การจัดการรวมเป็นคราวเดียวคงทำให้งานเดินหน้าได้ง่ายขึ้น ถึงอย่างนั้น คุณยามานิชิบอกว่าเขาไม่ต้องการให้ความสะดวกของตารางงานเพียงอย่างเดียวเปลี่ยนสภาพบ๊วยที่พวกเขาประเมินแล้วว่าเหมาะสม
แต่เลือก “ทำสิ่งที่พวกเราพอใจ” มากกว่า “ทำให้ได้จำนวนมาก”
เมื่อใช้แรงและเวลามากขึ้น ปริมาณที่ทำได้ในเวลาเท่ากันก็มีขีดจำกัด คุณยามานิชิบอกว่าเขาไม่ได้มองเรื่องนี้เป็นสิ่งไม่ดี
การเก็บวิธีเก่าไว้ไม่ใช่เป้าหมายในตัวเอง พวกเขาดูสภาพบ๊วยและเลือกวิธีที่ตนพอใจ ผลคือมีบางขั้นตอนที่ยังใช้มือคน การตัดสินใจจากสวนยังดำเนินต่อที่นี่ด้วย
4｜การพบโรงทำสาเกในเกียวโต นำไปสู่ ENISHI
เมื่อคิดจะทำอุเมะชูที่ใช้สาเกเป็นเบส คุณยามานิชิยังตัดสินใจไม่ได้ว่าจะใช้สาเกของใคร ในช่วงนั้นเขาได้พบกับประธานบริษัท Sasaki Shuzo โรงทำสาเกในเกียวโต
ตามคำบอกเล่าของคุณยามานิชิ ในการพูดคุยกับประธานบริษัทซาซากิ มีประเด็นเรื่องความยากในการทำอุเมะชูให้ออกมาสม่ำเสมอ เมื่อบ๊วยที่จัดหามาแต่ละครั้งมีสภาพต่างกัน
คุณยามานิชิจึงขอให้ Umeyoshi ได้เป็นผู้ทำอุเมะชู จะปลูกผลแบบไหน เก็บเมื่อใด และเริ่มเตรียมในสภาพใด เขาคิดว่า Umeyoshi ซึ่งเป็นทั้งเกษตรกรผู้ปลูกบ๊วยและมีประสบการณ์แปรรูปอุเมะโบชิ สามารถรับผิดชอบการตัดสินใจเหล่านี้ได้ด้วย
พวกเขาพัฒนาตัวอย่างทดลองโดยใช้สาเกจาก Sasaki Shuzo และบ๊วยนันโกจาก Umeyoshi งานของฝ่ายทำสาเกกับฝ่ายปลูกและแปรรูปบ๊วยมารวมกัน และกลายเป็นจุดเริ่มต้นของ ENISHI Umeshu (縁 梅酒)
ชื่อ ENISHI ซึ่งหมายถึงความผูกพันหรือสายสัมพันธ์ มาจากการพบกันครั้งนี้ ในช่วงที่อยากทำอุเมะชูโดยใช้สาเก คุณยามานิชิได้พบคนที่ร่วมพัฒนาผลิตภัณฑ์ด้วยกัน เขาจึงนำที่มานี้มาใส่ไว้ในชื่อ
ณ จุดนี้ ความหมายของการปลูกบ๊วยเองเป็นรูปธรรมขึ้นอีกเล็กน้อย ไม่ใช่เพียงเตรียมวัตถุดิบ แต่รับผิดชอบได้ถึงว่าจะเก็บเมื่อใดและใช้ผลในสภาพใดตอนเริ่มเตรียม ความสามารถนี้ยังมีบทบาทเมื่อต้องทำงานกับผู้ผลิตอีกฝ่ายหนึ่ง
5｜ความสัมพันธ์ข้ามทะเลที่เริ่มจากอุเมะโบชิ
สายสัมพันธ์กับผู้คนมีส่วนในงานต่างประเทศด้วย Umeyoshi ส่งออกอุเมะโบชิไปสหรัฐอเมริกาตั้งแต่ก่อนเริ่มทำอุเมะชู และมีคู่ค้าที่ทำธุรกิจร่วมกันมายาวนานในฮาวาย
เมื่อเริ่มธุรกิจอุเมะชู คุณยามานิชิปรึกษาคู่ค้ารายนั้น เขาเล่าว่าได้รับคำตอบว่าจะช่วยสนับสนุน และยังได้รับการแนะนำให้รู้จักผู้นำเข้าด้วย
การผลิตสินค้าได้อย่างเดียวไม่ได้ทำให้งานกับต่างประเทศเริ่มขึ้น ต้องดำเนินขั้นตอนส่งออกและเชื่อมต่อกับผู้ที่จะดูแลสินค้าในท้องถิ่น ความสัมพันธ์ที่สร้างผ่านงานอุเมะโบชิช่วยในการนำอุเมะชูไปต่างประเทศด้วย
ความไว้วางใจที่มีร่วมกับคนที่ทำงานร่วมกันมานาน ช่วยสนับสนุนความท้าทายครั้งต่อไป
การขยายงานอุเมะชูไปต่างประเทศของ Umeyoshi เริ่มจากความสัมพันธ์ที่ดำเนินต่อเนื่องผ่านการค้าอุเมะโบชิ การมีคนให้ปรึกษาจากงานที่ทำมาก่อน เชื่อมไปสู่ความท้าทายครั้งต่อไป
6｜ยืนยันความหมายของถ้อยคำที่สืบทอดจากประธานกรรมการ ผ่านงานของตนเอง
ประธานกรรมการของ Umeyoshi ไม่ได้คอยสั่งรายละเอียด แต่บอกให้คุณยามานิชิคิดเองและทำสิ่งที่อยากทำ ขณะเดียวกัน ก็มีคำพูดที่ย้ำอยู่เสมอ
อย่าทรยศผู้อื่น เมื่อมีคนช่วยเรา เราก็ควรช่วยคนอื่นด้วย และจงให้ความสำคัญกับหน้าที่และน้ำใจตอบแทนที่มีต่อกัน
เมื่อย้อนมองงานต่างประเทศ คุณยามานิชิเข้าใจความหมายของคำเหล่านี้ ความสัมพันธ์ที่ทำให้ปรึกษาได้เมื่อมีปัญหา และมีคนแนะนำให้รู้จักคนถัดไป ไม่ได้เกิดจากการเจรจาธุรกิจเพียงครั้งเดียว
ตอนนี้ เขาเล่าว่าบางครั้งก็คิดว่า “จะทำงานขายในต่างประเทศไปได้ถึงเมื่อไร” ทั้งการเดินทางและงานในพื้นที่ต่างต้องใช้กำลังกายและเวลา ถึงอย่างนั้น เขาบอกว่ายังอยากรักษาความสัมพันธ์ที่มีมา และเดินทางไปอธิบายงานด้วยตัวเอง
ในสวน เขาตัดสินใจว่าจะเก็บวันนี้หรือรออีกหนึ่งวัน ในขั้นตอนการกรอง เขาเลือกเก็บงานมือไว้ ส่วนคู่ค้าที่อยู่ไกล เขาก็พยายามไปพบและอธิบายงานด้วยตนเอง
เมื่อทำความเข้าใจการทำอุเมะชูของ Umeyoshi จะเห็นงานเหล่านี้ที่เกิดขึ้นก่อนผลิตภัณฑ์สำเร็จ สิ่งที่คุณยามานิชิสืบทอดไม่ได้มีเพียงทักษะการปลูกบ๊วย แต่ยังรวมถึงการตัดสินใจด้วยตัวเอง และความสัมพันธ์กับผู้คนที่ช่วยสนับสนุนการตัดสินใจนั้น
