Bordeaux Chateau Stories · 1855 Classification
ひとつの「ローザン」が、なぜ二つのシャトーになったのか
前回までの五大シャトーの物語は、いずれも一つの名前が一つのシャトーを背負う話だった。だが2級のシャトーには、少し違う出自を持つものがある。マルゴー村に隣り合って立つ、ローザン・セグラとローザン・ガシー。どちらも「ローザン」を名乗り、どちらも同じマルゴー村を拠点にする。なぜ、ひとつの名が二つのシャトーに分かれているのか。
答えは18世紀のある分割に遡る。かつて「ドメーヌ・ド・ローザン」と呼ばれた広大な一つの領地が、ある時期を境に二つに割れた。片方は今日のローザン・セグラとなり、いまはシャネルを率いるウェルテメール家の手にある。もう片方——ガシー——は、今も独立した家族の手で守られている。本シリーズはここから、1855年格付け2級・14軒の物語に入る。この一軒として、この「もう半分」の物語をたどりたい。
| 項目 | 内容 |
|---|---|
| 正式名称 | シャトー・ローザン・ガシー |
| 村・地区 | マルゴー村(Margaux AOC) |
| 1855年格付け | ドゥジエム・クリュ・クラッセ(2級)。1855年以来ランクの変動なく、現行2級14軒の1つ(1973年のムートン・ロートシルト1級昇格により2級は15軒から14軒へ) |
| 現在の所有 | キエ(Quié)家(1946年〜) |
| 節目の年 | 1763年4月 ローザン家領地の法的分割(相続争いの帰結)/1785年 セグラ側の婚姻により分離が恒久化・「セグラ」の名称確定/1855年 格付け2級に列せられる/1946年 ポール・キエが取得/1968年 息子ジャン=ミシェル・キエが継承/2000-2001年 双子アンヌ=フランソワーズ&ジャン=フィリップ・キエが経営継承 |
一つの領地が、二つに割れた日
18世紀、マルゴー村には「ドメーヌ・ド・ローザン」と呼ばれる、一人の当主が治める広大な領地があった。この領地は1763年4月、相続争いの帰結として法的に分割されたとされる。これが分離の起点である。その後1785年、カトリーヌ・ド・ローザンとセグラ男爵の結婚を機に分離が恒久化し、「セグラ」の名称が確定したと伝えられる。法的な分割から名称の確定まで、この領地は二段階を経て別々の道を歩み始めた。
分かれた片方は、セグラ男爵の名を継いでローザン・セグラとなった。もう片方が、この物語の主役——ローザン・ガシーである。同じ村に、同じ名を分け合う二軒が隣り合って立つ。マルゴーという一つの村を歩くとき、この二つの名前は今も並んで現れる。
「ガシー」という名前の由来
ガシーという名は、マルゴー地区でも古参とされる中世の名家「シュヴァリエ・ド・ガシー」の所領に由来すると伝えられる。この所領は14世紀にまで遡るとされる。1661年、ローザン家がこの土地を取得し、ぶどう畑に育てた。以来、分割後の片割れは「ガシー」の名を背負って歩むことになる。
シャトーのラベルには、翼を広げた紋章が使われている。嵐の際に鳥がぶどうを守った、という言い伝えに由来すると伝えられる。城の姿をしたシャトーではなく、この紋章こそが「ガシー」を見分ける目印になっている。
「ガシー」を守った三世代——キエ家の物語
現在のローザン・ガシーを所有するのは、キエ(Quié)家である。始まりは1946年、パリのワイン商ポール・キエがこの土地を取得したことに遡る。1968年にポールが没すると、経営は息子のジャン=ミシェル・キエに引き継がれた。
そして2000年、ジャン=ミシェルの子である双子——アンヌ=フランソワーズ・キエとジャン=フィリップ・キエ——が経営に加わり、2001年に正式に引き継ぐ。祖父から父へ、父から双子へ。三世代がおよそ80年にわたってこの土地を守ってきたことになる。双子は現在も、アンヌ=フランソワーズが販売を、ジャン=フィリップが技術部門を担う形で、共同でシャトーを経営している。分割によって生まれた「もう半分」を、今は双子のきょうだいが受け継いでいる。
キエ家が手がけるのはローザン・ガシーだけではない。ポイヤックのクロワゼ・バージュ、オー・メドックのベル・オルム・トロンコワ・ド・ラランドも、同じ一族が所有する。マルゴーからポイヤックまで、キエ家の名は複数の村に広がっている。
分かれた道の、その後
1763年の法的分割から数えて二世紀半余りが過ぎた今、ローザン・セグラとローザン・ガシーの間に、資本のつながりはない。ローザン・セグラは1994年以降、シャネルを率いるウェルテメール家が所有する。ローザン・ガシーは、キエ家が独立して経営を続けている。かつて一つだった領地は、まったく別の道を歩む二つのシャトーとして、今もマルゴー村に隣り合って立っている。
1763年の分割から数えて、二世紀半余り。分かれた道のその先で、それぞれの「ローザン」が、それぞれの物語を積み重ねている。
知っておくと語れる3つ
- ローザン・セグラとローザン・ガシーは、かつて一つだった「ドメーヌ・ド・ローザン」が分割されて生まれた、いわば分かれた片割れ同士のシャトーである。 分割は1763年4月の法的分割(相続争いの帰結)を起点に、1785年のセグラ男爵との婚姻を機に恒久化し、「セグラ」の名称が確定するという二段階を経て進んだ。
- 現在の所有者は、1946年にこの地を取得したキエ家。 祖父ポール・キエから息子ジャン=ミシェル・キエへ、そして双子のアンヌ=フランソワーズ・キエとジャン=フィリップ・キエへと、三世代・約80年にわたって受け継がれてきた。
- 隣り合って「ローザン」の名を持ちながら、現在の両シャトーに資本のつながりはない。 ローザン・セグラはシャネルを率いるウェルテメール家、ローザン・ガシーはキエ家が、それぞれ独立して経営している。
How Did a Single "Rauzan" Become Two Different Châteaux?
Until now, the stories of the five First Growths have each followed a single name carried by a single château. But among the Second Growths there is one whose origin is a little different. Château Rauzan-Ségla and Château Rauzan-Gassies stand side by side in the village of Margaux. Both bear the name "Rauzan," and both are based in the same village of Margaux. Why has a single name come to be divided between two châteaux?
The answer goes back to a division that took place in the 18th century. A single vast estate once known as the Domaine de Rauzan split into two at a certain point in time. One half became today's Rauzan-Ségla, now in the hands of the Wertheimer family, who also lead Chanel. The other half — Gassies — remains in the hands of an independent family to this day. From here, this series enters the story of the fourteen Second Growths of the 1855 Classification. Here, we want to trace the story of this "other half."
| Item | Details |
|---|---|
| Official name | Château Rauzan-Gassies |
| Village / district | Margaux village (AOC Margaux) |
| 1855 Classification | Deuxième Cru Classé (Second Growth). Its rank has not changed since 1855, and it remains one of the fourteen current Second Growths (following Mouton Rothschild's 1973 promotion to First Growth, the Second Growths went from fifteen châteaux to fourteen) |
| Current ownership | The Quié family (since 1946) |
| Milestone years | April 1763: legal division of the Rauzan family estate, the outcome of an inheritance dispute / 1785: the marriage on the Ségla side made the separation permanent and fixed the name "Ségla" / 1855: classified as a Second Growth / 1946: acquired by Paul Quié / 1968: succeeded by his son Jean-Michel Quié / 2000–2001: management passed to the twins Anne-Françoise and Jean-Philippe Quié |
The Day One Estate Split in Two
In the 18th century, the village of Margaux held a vast estate known as the Domaine de Rauzan, governed by a single owner. In April 1763, this estate is said to have been legally divided as the outcome of an inheritance dispute — the starting point of the separation. The split was then made permanent in 1785, when the marriage of Catherine de Rauzan to Baron de Ségla fixed the name "Ségla" to one half of the estate. From the legal division to the naming of "Ségla," the estate's path into two took shape over two stages.
One half took the name of Baron de Ségla and became Rauzan-Ségla. The other half is the subject of this story — Rauzan-Gassies. Two châteaux sharing the same name stand side by side in the same village. Walk through the village of Margaux today, and these two names still appear together.
The Origin of the Name "Gassies"
The name Gassies is said to derive from the estate of the Chevalier de Gassies, a medieval noble family considered among the oldest in the Margaux district, whose holdings are said to date back to the 14th century. In 1661, the Rauzan family acquired this land and planted it with vines. From then on, this half of the divided estate would carry the name "Gassies."
The château's label bears a coat of arms with outstretched wings. This emblem is said to derive from a legend in which a bird protected the vines during a storm. Rather than a castle-shaped building, it is this emblem that serves as the mark by which Rauzan-Gassies is recognized.
Three Generations That Kept "Gassies" — The Story of the Quié Family
The present owner of Rauzan-Gassies is the Quié family. Their story begins in 1946, when the Paris wine merchant Paul Quié acquired the estate. When Paul died in 1968, management passed to his son, Jean-Michel Quié.
Then, in 2000, Jean-Michel's children — the twins Anne-Françoise Quié and Jean-Philippe Quié — joined the management, formally taking over in 2001. From grandfather to father, from father to the twins: three generations have kept this estate for roughly 80 years. The twins still run the château together today, with Anne-Françoise responsible for sales and Jean-Philippe for the technical side. The "other half" born of the division is now carried forward by twin siblings.
Rauzan-Gassies is not the only estate the Quié family runs. The same family also owns Croizet-Bages in Pauillac and Bel-Orme Tronquoy-de-Lalande in Haut-Médoc. From Margaux to Pauillac, the Quié name extends across several villages.
After the Roads Diverged
More than two and a half centuries after the legal division of 1763, there is no ownership connection between Rauzan-Ségla and Rauzan-Gassies. Rauzan-Ségla has been owned since 1994 by the Wertheimer family, who also lead Chanel. Rauzan-Gassies continues to be run independently by the Quié family. What was once a single estate now stands as two châteaux following entirely separate paths, still side by side in the village of Margaux.
It has been just over two and a half centuries since the 1763 division split one estate into two. Along their separate paths, each "Rauzan" continues to build its own story.
Three Facts Worth Knowing
- Rauzan-Ségla and Rauzan-Gassies both grew out of the division of what was once a single estate, the Domaine de Rauzan — in effect, two châteaux that are each other's other half. The split unfolded in two stages: a legal division in April 1763, the outcome of an inheritance dispute, followed by the 1785 marriage to Baron de Ségla, which made the separation permanent and fixed the name "Ségla."
- The current owner is the Quié family, who acquired the estate in 1946. It has passed down through three generations over roughly 80 years — from grandfather Paul Quié to his son Jean-Michel Quié, and then to the twins Anne-Françoise and Jean-Philippe Quié.
- Though the two neighboring châteaux both carry the name "Rauzan," there is no ownership connection between them today. Rauzan-Ségla is run by the Wertheimer family, who also lead Chanel, and Rauzan-Gassies by the Quié family, each independently.
เหตุใด "โรซ็อง" หนึ่งเดียวจึงกลายเป็นสองชาโต
เรื่องราวของห้าชาโตระดับ 1 ที่เล่ามาจนถึงตอนก่อนหน้านี้ ล้วนเป็นเรื่องของชื่อหนึ่งชื่อที่แบกรับชาโตเพียงแห่งเดียว แต่ในบรรดาชาโตระดับ 2 มีคู่หนึ่งที่มีที่มาแตกต่างออกไปเล็กน้อย นั่นคือโรซ็อง-เซกลาและโรซ็อง-กัสซี ซึ่งตั้งอยู่ติดกันในหมู่บ้านมาร์โกซ์ ทั้งสองแห่งต่างใช้ชื่อ "โรซ็อง" และต่างตั้งฐานอยู่ในหมู่บ้านมาร์โกซ์เดียวกัน เหตุใดชื่อเดียวจึงแยกออกเป็นสองชาโต
คำตอบย้อนไปถึงการแบ่งแยกครั้งหนึ่งในศตวรรษที่ 18 ที่ดินผืนใหญ่ผืนหนึ่งซึ่งครั้งหนึ่งเรียกว่า "โดแมน เดอ โรซ็อง" ได้แตกออกเป็นสองส่วนในช่วงเวลาหนึ่ง ส่วนหนึ่งกลายเป็นโรซ็อง-เซกลาในปัจจุบัน ซึ่งขณะนี้อยู่ในมือของตระกูลแวร์ไทเมอร์ ผู้นำแบรนด์ชาเนล ส่วนอีกครึ่งหนึ่ง — กัสซี — ยังคงได้รับการดูแลโดยครอบครัวอิสระมาจนถึงทุกวันนี้ จากจุดนี้ ซีรีส์นี้จะก้าวเข้าสู่เรื่องราวของชาโตระดับ 2 ทั้ง 14 แห่งตามการจัดอันดับปี 1855 และในชาโตแห่งนี้ เราขอเล่าเรื่องราวของ "อีกครึ่งหนึ่ง" นี้ก่อน
| รายการ | รายละเอียด |
|---|---|
| ชื่อทางการ | ชาโต โรซ็อง-กัสซี |
| หมู่บ้าน / เขต | หมู่บ้านมาร์โกซ์ (AOC มาร์โกซ์) |
| การจัดอันดับปี 1855 | Deuxième Cru Classé (ระดับ 2) อันดับไม่เปลี่ยนแปลงนับตั้งแต่ปี 1855 และยังคงเป็นหนึ่งใน 14 ชาโตระดับ 2 ในปัจจุบัน (หลังจากมูตง รอธส์ชิลด์ได้รับการเลื่อนขึ้นเป็นระดับ 1 ในปี 1973 ชาโตระดับ 2 จึงลดจาก 15 แห่งเหลือ 14 แห่ง) |
| เจ้าของในปัจจุบัน | ตระกูลกีเย (Quié) (ตั้งแต่ปี 1946) |
| ปีสำคัญ | เมษายน 1763 การแบ่งแยกที่ดินตระกูลโรซ็องตามกฎหมาย อันเป็นผลจากข้อพิพาทเรื่องมรดก / 1785 การแต่งงานฝ่ายเซกลาทำให้การแบ่งแยกกลายเป็นการถาวรและทำให้ชื่อ "เซกลา" ได้รับการยืนยัน / 1855 ได้รับการจัดอันดับเป็นระดับ 2 / 1946 ปอล กีเยเข้าซื้อกิจการ / 1968 ฌ็อง-มิเชล กีเย บุตรชายรับช่วงต่อ / 2000-2001 ฝาแฝดอานน์-ฟรองซัวส์และฌ็อง-ฟิลิป กีเย เข้ารับการบริหาร |
วันที่ที่ดินผืนหนึ่งแตกออกเป็นสอง
ในศตวรรษที่ 18 หมู่บ้านมาร์โกซ์มีที่ดินผืนใหญ่ผืนหนึ่งที่เรียกว่า "โดแมน เดอ โรซ็อง" ปกครองโดยเจ้าของคนเดียว กล่าวกันว่าในเดือนเมษายน ปี 1763 ที่ดินผืนนี้ถูกแบ่งแยกตามกฎหมายอันเป็นผลจากข้อพิพาทเรื่องมรดก นับเป็นจุดเริ่มต้นของการแยกออกจากกัน จากนั้นในปี 1785 การแต่งงานของคาทรีน เดอ โรซ็อง กับบารอน เดอ เซกลา ได้ทำให้การแบ่งแยกกลายเป็นการถาวรและทำให้ชื่อ "เซกลา" ได้รับการยืนยัน นับจากการแบ่งแยกตามกฎหมายจนถึงการยืนยันชื่อ "เซกลา" ที่ดินผืนนี้ได้ก้าวเข้าสู่เส้นทางที่แยกจากกันผ่านสองขั้นตอน
ส่วนหนึ่งที่แยกออกไปได้สืบทอดชื่อของบารอน เดอ เซกลา กลายเป็นโรซ็อง-เซกลา ส่วนอีกครึ่งหนึ่งคือตัวเอกของเรื่องนี้ — โรซ็อง-กัสซี ชาโตสองแห่งที่ใช้ชื่อร่วมกันตั้งอยู่ติดกันในหมู่บ้านเดียวกัน เมื่อเดินอยู่ในหมู่บ้านมาร์โกซ์ ชื่อทั้งสองนี้ก็ยังคงปรากฏเคียงคู่กันมาจนถึงทุกวันนี้
ที่มาของชื่อ "กัสซี"
กล่าวกันว่าชื่อ "กัสซี" มาจากที่ดินของตระกูลขุนนางยุคกลางที่ได้รับการยอมรับว่าเป็นหนึ่งในตระกูลเก่าแก่ของเขตมาร์โกซ์ นามว่า "เชอวาลีเย เดอ กัสซี" ที่ดินผืนนี้กล่าวกันว่าย้อนไปได้ถึงศตวรรษที่ 14 ในปี 1661 ตระกูลโรซ็องได้เข้าซื้อที่ดินผืนนี้และปลูกองุ่นขึ้น นับแต่นั้นมา ครึ่งหนึ่งของที่ดินที่แบ่งแยกออกไปก็แบกรับชื่อ "กัสซี" สืบต่อมา
บนฉลากของชาโตใช้ตราสัญลักษณ์รูปนกกางปีก กล่าวกันว่ามีที่มาจากตำนานที่เล่าว่านกได้ปกป้องเถาองุ่นไว้ในช่วงพายุ ไม่ใช่ตัวอาคารรูปปราสาท แต่ตราสัญลักษณ์นี้เองที่เป็นเครื่องหมายใช้จำแนก "กัสซี"
"กัสซี" ที่สามรุ่นช่วยกันปกป้อง — เรื่องราวของตระกูลกีเย
ผู้เป็นเจ้าของโรซ็อง-กัสซีในปัจจุบันคือตระกูลกีเย (Quié) จุดเริ่มต้นย้อนไปถึงปี 1946 เมื่อปอล กีเย พ่อค้าไวน์แห่งปารีสเข้าซื้อที่ดินผืนนี้ เมื่อปอลเสียชีวิตในปี 1968 การบริหารได้ส่งต่อไปยังฌ็อง-มิเชล กีเย บุตรชาย
และในปี 2000 ฝาแฝดบุตรของฌ็อง-มิเชล — อานน์-ฟรองซัวส์ กีเย และฌ็อง-ฟิลิป กีเย — ได้เข้าร่วมบริหาร และรับช่วงต่ออย่างเป็นทางการในปี 2001 จากปู่สู่พ่อ จากพ่อสู่ฝาแฝด สามรุ่นได้ปกป้องที่ดินผืนนี้มาเป็นเวลาราว 80 ปี ปัจจุบันฝาแฝดทั้งสองยังคงร่วมกันบริหารชาโต โดยอานน์-ฟรองซัวส์ดูแลด้านการขาย ส่วนฌ็อง-ฟิลิปดูแลด้านเทคนิค "อีกครึ่งหนึ่ง" ที่เกิดจากการแบ่งแยกนั้น ขณะนี้ได้รับการสืบทอดโดยพี่น้องฝาแฝดคู่นี้
ตระกูลกีเยไม่ได้ดูแลเพียงโรซ็อง-กัสซีเท่านั้น ตระกูลเดียวกันนี้ยังเป็นเจ้าของครัวเซ-บาฌในโปยัก และเบล-ออร์ม ทรงกัวส์-เดอ-ลาล็องด์ในโอ-เมด็อกด้วย ตั้งแต่มาร์โกซ์ไปจนถึงโปยัก ชื่อตระกูลกีเยแผ่ขยายไปในหลายหมู่บ้าน
หลังจากเส้นทางที่แยกจากกัน
ปัจจุบันนับจากการแบ่งแยกตามกฎหมายในปี 1763 ผ่านมากว่าสองศตวรรษครึ่งแล้ว ไม่มีความเชื่อมโยงด้านเงินทุนระหว่างโรซ็อง-เซกลาและโรซ็อง-กัสซีอีกต่อไป โรซ็อง-เซกลาเป็นของตระกูลแวร์ไทเมอร์ ผู้นำแบรนด์ชาเนล มาตั้งแต่ปี 1994 ส่วนโรซ็อง-กัสซียังคงบริหารงานอย่างเป็นอิสระโดยตระกูลกีเย ที่ดินที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นผืนเดียวกัน บัดนี้กลายเป็นชาโตสองแห่งที่เดินคนละเส้นทางโดยสิ้นเชิง แต่ก็ยังคงตั้งอยู่ติดกันในหมู่บ้านมาร์โกซ์เช่นเดิม
นับจากการแบ่งแยกในปี 1763 ที่ทำให้ที่ดินผืนหนึ่งแตกออกเป็นสอง เวลาผ่านไปแล้วกว่าสองศตวรรษครึ่ง บนเส้นทางที่แยกจากกันนั้น "โรซ็อง" แต่ละแห่งต่างสั่งสมเรื่องราวของตนเองต่อไป
3 เรื่องที่รู้แล้วเล่าต่อได้
- โรซ็อง-เซกลาและโรซ็อง-กัสซีเกิดจากการแบ่งแยกของ "โดแมน เดอ โรซ็อง" ที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นผืนเดียวกัน กล่าวได้ว่าเป็นชาโตที่เป็นครึ่งหนึ่งของกันและกัน การแบ่งแยกนั้นเกิดขึ้นผ่านสองขั้นตอน คือการแบ่งแยกตามกฎหมายในเดือนเมษายน ปี 1763 อันเป็นผลจากข้อพิพาทเรื่องมรดก ตามด้วยการแต่งงานกับบารอน เดอ เซกลาในปี 1785 ซึ่งทำให้การแบ่งแยกกลายเป็นการถาวรและทำให้ชื่อ "เซกลา" ได้รับการยืนยัน
- เจ้าของในปัจจุบันคือตระกูลกีเย ซึ่งเข้าซื้อที่ดินผืนนี้ในปี 1946 สืบทอดต่อกันมาสามรุ่นเป็นเวลาราว 80 ปี จากปู่ปอล กีเย สู่บุตรชายฌ็อง-มิเชล กีเย และสู่ฝาแฝดอานน์-ฟรองซัวส์ กีเย และฌ็อง-ฟิลิป กีเย
- แม้ทั้งสองแห่งจะตั้งอยู่ติดกันและมีชื่อ "โรซ็อง" ร่วมกัน แต่ปัจจุบันไม่มีความเชื่อมโยงด้านเงินทุนระหว่างสองชาโตนี้ โรซ็อง-เซกลาบริหารโดยตระกูลแวร์ไทเมอร์ ผู้นำแบรนด์ชาเนล ส่วนโรซ็อง-กัสซีบริหารโดยตระกูลกีเย ต่างฝ่ายต่างเป็นอิสระจากกัน